Back to blog listing

Next article

BLOG: Creating an anti-racist Wales / Creu Cymru wrth-hiliol

Darllenwch hyn yn Gymraeg yma.  Read this in Welsh here

The Welsh Government published their Anti-racist Wales Action Plan in 2022 that sets out the action they will take to make Wales an Anti-racist nation and to collectively, make a measurable difference to the lives of the global majority.

Adopting an anti-racist approach requires everyone to look at the ways that racism is built into policies, formal and informal rules and regulations and generally the ways in which we work.

PACEY Cymru is working hard to reflect, develop and grow in relation to anti-racist practice through exploring race, equality and diversity.  We also are working hard to support members in their journey to providing quality early years and childcare practice which embeds core values in relation to race, equality and diversity and impacts positivity on outcomes for children and their families.

In this blog PACEY Cymru spoke to Josephine a registered childminder and PACEY member from Swansea to hear about her experiences, insights and thoughts on race, equality and diversity and supporting anti-racist practice.


Tell us about yourself.

I’m originally from Ghana in the west of Africa. I was born in the capital, Accra. My family migrated there from Togo. My parents and two sisters are also from Ghana, and we have been in the UK for the last 16 years. I have two beautiful children, aged four and two. I love being a mum and they have pushed me to want to achieve more.

I have worked as a dental nurse for the last eight years and just handed in my notice to start childminding. It was emotional but I am just so excited for the new chapter of my life.

I studied childcare at GCSE, A level and in college, and did a course to become a paediatric nurse. I always knew I wanted to work with children. When I was eight-years-old, I made a whole plan of my dream childcare business. My mum still has it, and it always brings back memories!  

Tell us about your own experiences of race.

It’s been a very daunting journey. I remember vividly when we first came to Wales, my mum, my sisters, and I went shopping and people screamed at us to go back to where we come from. All I could think was that we were from Morriston, where else did they want us to go? It’s a horrible thing and my mum felt it the most.

As a child I didn’t think I was any different. I knew my skin was dark and other peoples wasn’t, but I didn’t think that was a massive thing, until I went to school.

Students would pull my hair when I had braids and ask why I didn’t have ‘normal hair’. I’ve always known this as normal hair. One girl refused to stand next to me because she thought she would turn black and said she was allergic to Black people.

I don’t understand the way people talk to you, they will talk more loudly at you and raise their voice as if you are deaf, it’s horrible. I experienced this from teachers and other students in school.

In school, people always assumed that we were poor, but home in Ghana we had a large house with drivers and maids. When we moved to the UK, I didn’t understand why we had left all of that to live in a tiny two-bedroom house. Just because we are from Africa people think we are poor because the news and media portray it as a poor country. I feel they show only the poor places and the crime, they don’t show the other side of Africa. There are wealthy people in Africa; millionaires, inventors, doctors, engineers, but many people think because of our skin colour we cannot achieve.

When I wanted to do childcare, a teacher told me I could not do it as I wasn’t smart enough. I went home crying and asked my mum ‘why are people being horrible to me?’. I didn’t understand it.

As I’ve got older, some things have changed. People are more open and willing to listen, but racism is still there. The word racism will never go away but people need to be educated. The more we talk about it the more likely people’s thinking will change.

When my daughter started school, I was so scared. I didn’t want to take her to school because I knew what I went through, and I didn’t want her to ever experience that. Last year she came home from school and said, ‘mum I’m Black’. My heart was beating so fast knowing what I had gone through. I told her you are a beautiful intelligent girl; your skin colour doesn’t define who you are. I am terrified of someone treating her differently because of her skin colour. It’s been a worry for me for as long as I can remember. So far, she hasn’t encountered any racism that I know of, but I am sure it will happen to her one day and that scares me.

How do you think your own experiences will influence your setting and practice?

I have thought a lot about that, my experiences are what stopped me from becoming a childminder for so long. I always thought because of my skin colour nobody would want to bring their child to me and that they would look at my skin colour and think that I cannot care for their child. I always thought they would treat me differently, or they wouldn’t trust me. Racism has affected me in so many different ways.

I won’t sit the children down and say today we are talking about racism, but during conversations and activities I will talk about diversity and equality. I will teach the children that the way we look, and the colour of our skin, doesn’t define us. We are all human, and being a different colour doesn’t mean we are better or less than anyone else.  We need to treat each other with respect and be kind to one another. We need to be grateful for having friends around us. I will teach them to work together and play together and not to judge or exclude somebody because of their skin colour or accent.

I want the children to feel they can come to me if someone has treated them unfairly or has been racist towards them. I don’t want any child to go through what I have been through. I can relate to them and teach them that the way they look, or talk, doesn’t have to stop them doing or achieving anything. I hope because of my own experience I can teach them more.

I will teach them confidence and not to be scared to walk into a room full of white people. Everywhere I have ever worked I was the only Black girl, so I go into any situation thinking I am going to make an impact. I want to make an impact and for them to remember me not because of my skin colour, but because of the impact I have made. My mum has taught me this. She is so strong. She has always told me to go in head up, chest out, thinking you can do it! It’s amazing. I have learnt so much from her and I want to pass this on to the children.

I want to offer a service where everyone walks into the house and feels comfortable and safe. I want my setting to be cosy, warm, and homely for the children and parents.  

How do you plan to promote equality, diversity and inclusive practice in your setting?

I have bought books about diversity to share with the children. We will celebrate festivals and events like Black History Month and Chinese New Year. We will do lots of dressing up and crafts from different cultures. We will go on outings such as a visit to the museum as they have lots of exhibits from different countries and races.

I plan on making lots of different food from different cultures for the children to taste. I want to involve all the families, ask them to send something in from their culture or religion, or to come into the setting and teach the children how to cook a meal, or how to wear a saree. The children will love that and I will ensure these are not tokenistic examples of culture.

What would be your top tips for supporting anti-racism practice in a childcare setting?

  • Talk to the children. Be open and honest. It can be a daunting topic to teach but it is so important.
  • Challenge negative stereotypes and find positive stories to share.
  • Make it fun to experience other cultures.
  • Be open yourself to trying new experiences and learning new things. Keep an open mind.
  • Learn from others. There is so much to learn about different cultures. Imagine if all the people were the same, how boring would the world be?

Further information

DARPL: Anti-racist training in Wales

NEWS: Publication of Anti-racist Wales Action Plan / Cynllun Gweithredu Cymru Wrth-hiliaeth

PACEY Blog: Diversity, Inclusion and Equality

PACEY BlOG: Diversity, Inclusion and Equality. What this means to me

PACEY Blog: Talking about race in the early years

PACEY Spotlight: Promoting positive diversity

Mind: Racism and mental health

Cyhoeddodd Llywodraeth Cymru ei Chynllun Gweithredu Cymru Wrth-hiliaeth yn 2022 sy'n nodi'r camau y byddant yn eu cymryd i wneud Cymru yn genedl wrth-hiliol ac ar y cyd, gwneud gwahaniaeth mesuradwy i fywydau o'r mwyafrif yn fyd-eang.

Er mwyn mabwysiadu dull gweithredu gwrth-hiliol, mae angen pawb ystyried sut mae hiliaeth yn rhan o’n polisïau, ein rheolau a’n rheoliadau ffurfiol ac anffurfiol, a’r ffyrdd rydym yn gweithio yn gyffredinol.

Mae PACEY Cymru yn gweithio'n galed i fyfyrio, datblygu a thyfu mewn perthynas ag arferion gwrth-hiliol drwy archwilio hil, cydraddoldeb ac amrywiaeth.  Rydym hefyd yn gweithio’n galed i gefnogi aelodau ar eu taith i ddarparu ymarfer blynyddoedd cynnar a gofal plant o safon sy’n ymgorffori gwerthoedd craidd mewn perthynas â hil, cydraddoldeb ac amrywiaeth ac sy’n effeithio ar bositifrwydd ar ganlyniadau i blant a’u teuluoedd.

Yn y blog hwn siaradodd PACEY Cymru â Josephine, gwarchodwr plant cofrestredig yn Abertawe, i glywed am ei phrofiadau, ei mewnwelediadau a’i syniadau am hil, cydraddoldeb ac amrywiaeth a chefnogi ymarfer gwrth-hiliaeth.

Dywedwch wrthym amdanoch chi'ch hun.

Dw i’n dod yn wreiddiol o Ghana yng ngorllewin Affrica. Cefais fy ngeni yn y brifddinas, Accra. Ymfudodd fy nheulu yno o Togo. Mae fy rhieni a dwy chwaer hefyd yn dod o Ghana, ac rydym wedi bod yn y DU am yr 16 mlynedd diwethaf. Mae gen i ddau o blant hardd, pedair a dwy oed. Rydw i wrth fy modd yn bod yn fam ac maent wedi fy ngwthio i fod eisiau cyflawni mwy.

Rydw i wedi gweithio fel nyrs ddeintyddol am yr wyth mlynedd diwethaf a dw i newydd gyflwyno fy hysbysiad ymadael i ddechrau gwarchod plant. Roedd yn emosiynol ond rydw i mor gyffrous am y bennod newydd yn fy mywyd.

Astudiais i ofal plant ar lefel TGAU, Lefel A ac yn y coleg, a gwnes i gwrs i ddod yn nyrs bediatrig. Rwyf wedi gwybod erioed fy mod eisiau gweithio gyda phlant. Pan oeddwn i'n wyth oed, fe wnes i gynllun cyfan o fy musnes gofal plant delfrydol. Mae gan Mam y cynllun o hyd, ac mae bob amser yn dod ag atgofion yn ôl! 

Dywedwch wrthym am eich profiadau eich hun o hil.

Mae wedi bod yn daith frawychus iawn. Rwy’n cofio’n fyw pan ddaethon ni i Gymru gyntaf, aeth Mam, fy chwiorydd, a minnau i siopa a gwnaeth pobl sgrechian arnom i fynd yn ôl i’r lle rydyn ni'n dod. Y cyfan allwn i feddwl oedd ein bod ni'n dod o Dreforys, i ble arall roedden nhw eisiau i ni fynd? Mae’n beth erchyll ac roedd Mam yn ei deimlo fwyaf.

Fel plentyn doeddwn i ddim yn meddwl fy mod i'n wahanol. Roeddwn i'n gwybod bod fy nghroen yn dywyll ac nad oedd croen pobl eraill, ond doeddwn i ddim yn meddwl bod hynny'n beth enfawr, nes i mi fynd i'r ysgol.

Byddai myfyrwyr yn tynnu fy ngwallt pan oedd gen i blethenni ac yn gofyn pam nad oedd gen i ‘wallt normal’. Dwi wastad wedi adnabod hwn fel gwallt normal. Gwrthododd un ferch sefyll wrth fy ymyl oherwydd ei bod yn meddwl y byddai'n troi'n ddu a dywedodd fod ganddi alergedd i bobl Ddu.

Dydw i ddim yn deall y ffordd mae pobl yn siarad â chi, byddan nhw'n siarad yn uwch gyda chi ac yn codi eu llais fel petaech chi'n fyddar, mae'n erchyll. Cefais brofiad o hyn gan athrawon a myfyrwyr eraill yn yr ysgol.

Yn yr ysgol, roedd pobl bob amser yn tybio ein bod ni'n dlawd, ond gartref yn Ghana roedd gennym ni dŷ mawr gyda gyrwyr a morynion. Pan symudon ni i’r DU, doeddwn i ddim yn deall pam ein bod ni wedi gadael hynny i gyd i fyw mewn tŷ bach gyda dwy ystafell wely. Oherwydd ein bod ni'n dod o Affrica y mae pobl yn credu ein bod ni'n dlawd oherwydd bod y newyddion a'r cyfryngau yn ei phortreadu fel gwlad dlawd. Rwy'n teimlo eu bod yn dangos y lleoedd tlawd a'r drosedd yn unig, nid ydynt yn dangos ochr arall Affrica. Mae yna bobl gyfoethog yn Affrica; miliwnyddion, dyfeiswyr, meddygon, peirianwyr, ond mae llawer o bobl yn meddwl oherwydd lliw ein croen na allwn gyflawni.

Pan oeddwn i eisiau gwneud gofal plant, dywedodd athro wrthyf na allwn ei wneud gan nad oeddwn yn ddigon craff. Es i adref yn crio a gofyn i Mam ‘pam mae pobl yn bod yn erchyll i mi?’. Doeddwn i ddim yn ei ddeall.

Wrth i mi fynd yn hŷn, mae rhai pethau wedi newid. Mae pobl yn fwy agored a pharod i wrando, ond mae hiliaeth yn dal i fod yno. Ni fydd y gair hiliaeth byth yn diflannu ond mae angen addysgu pobl. Po fwyaf y byddwn yn siarad amdano, y mwyaf tebygol y bydd meddwl pobl yn newid.

Pan ddechreuodd fy merch yn yr ysgol, roedd cymaint o ofn arna i. Doeddwn i ddim eisiau mynd â hi i’r ysgol oherwydd roeddwn i’n gwybod beth es i drwyddo, a doeddwn i ddim eisiau iddi brofi hynny byth. Y llynedd, daeth hi adref o’r ysgol a dywedodd, ‘Mam, dwi'n Ddu’. Roedd fy nghalon yn curo mor gyflym o wybod beth roeddwn i wedi mynd drwyddo. Dywedais wrthi, 'rwyt ti'n ferch ddeallus, hardd; nid yw lliw dy groen yn diffinio pwy wyt ti.' Mae ofn arna i bydd rhywun yn ei thrin yn wahanol oherwydd lliw ei chroen. Mae wedi bod yn bryder i mi cyhyd ag y gallaf gofio. Hyd yn hyn, nid yw hi wedi dod ar draws unrhyw hiliaeth rwy'n gwybod amdani, ond rwy'n siŵr y bydd yn digwydd iddi un diwrnod ac mae hynny'n codi ofn arna i.

Sut ydych chi'n meddwl y bydd eich profiadau eich hun yn dylanwadu ar eich lleoliad a'ch ymarfer?

Rydw i wedi meddwl llawer am hynny, fy mhrofiadau sydd wedi fy atal rhag dod yn warchodwr plant am gyhyd. Roeddwn i bob amser yn credu oherwydd lliw fy nghroen na fyddai neb eisiau dod â'u plentyn ataf ac y byddent yn edrych ar liw fy nghroen ac yn meddwl na allaf ofalu am eu plentyn. Roeddwn i bob amser yn meddwl y byddent yn fy nhrin yn wahanol, neu ni fyddent yn ymddiried ynof. Mae hiliaeth wedi effeithio arna i mewn cymaint o wahanol ffyrdd.

Ni fyddaf yn eistedd y plant i lawr ac yn dweud, 'heddiw, rydyn ni'n siarad am hiliaeth,' ond yn ystod sgyrsiau a gweithgareddau byddaf yn siarad am amrywiaeth a chydraddoldeb. Byddaf yn dysgu’r plant nad yw ein golwg, na lliw ein croen, yn ein diffinio. Rydyn ni i gyd yn ddynol, ac nid yw bod â lliw gwahanol yn golygu ein bod ni'n well neu'n llai na neb arall.  Mae angen i ni drin ein gilydd â pharch a bod yn garedig â’n gilydd. Mae angen i ni fod yn ddiolchgar am gael ffrindiau o'n cwmpas. Byddaf yn eu dysgu i weithio gyda'i gilydd ac i chwarae gyda'i gilydd ac i beidio â barnu neu eithrio unrhyw un oherwydd lliw eu croen neu eu hacen.

Rydw i am i'r plant deimlo y gallant ddod ataf os yw rhywun wedi eu trin yn annheg neu wedi bod yn hiliol tuag atynt. Dydw i ddim eisiau i unrhyw blentyn fynd trwy'r hyn rydw i wedi bod drwyddo. Gallaf uniaethu â nhw a’u dysgu nad oes rhaid i’w golwg, neu'r ffordd maen nhw'n siarad, eu hatal rhag gwneud neu gyflawni unrhyw beth. Rydw i'n gobeithio oherwydd fy mhrofiad fy hun y gallaf ddysgu mwy iddynt.

Byddaf yn dysgu hyder iddynt a pheidio â bod ofn cerdded i mewn i ystafell yn llawn pobl wyn. Ym mhobman rydw i erioed wedi gweithio fi oedd yr unig ferch Ddu, felly rydw i'n ymgymryd ag unrhyw sefyllfa yn meddwl fy mod i'n mynd i gael effaith. Rydw i eisiau gwneud argraff ac iddyn nhw fy nghofio nid oherwydd lliw fy nghroen, ond oherwydd yr effaith rydw i wedi'i chael. Mae Mam wedi dysgu hyn i mi. Mae hi mor gref. Mae hi bob amser wedi dweud wrtha i gadw fy mhen i fyny, fy mrest allan, ac i gredu y gallwch chi ei wneud! Mae'n anhygoel. Rydw i wedi dysgu cymaint ganddi ac rydw i am drosglwyddo hyn i'r plant.

Rydw i am gynnig gwasanaeth lle mae pawb yn cerdded i mewn i'r tŷ ac yn teimlo'n gyfforddus ac yn ddiogel. Rydw i am i'm lleoliad fod yn glyd, yn gynnes ac yn gartrefol i'r plant a'r rhieni. 

Sut ydych chi'n bwriadu hyrwyddo cydraddoldeb, amrywiaeth ac arfer cynhwysol yn eich lleoliad?

Rydw i wedi prynu llyfrau am amrywiaeth i'w rhannu gyda'r plant. Byddwn yn dathlu gwyliau a digwyddiadau fel Mis Hanes Pobl Dduon a'r Flwyddyn Newydd Tsieineaidd. Byddwn yn gwneud llawer o wisgo a chrefftau o wahanol ddiwylliannau. Byddwn yn mynd ar deithiau fel ymweliad â'r amgueddfa gan fod ganddynt lawer o arddangosion o wahanol wledydd a hiliau.

Rwy'n bwriadu gwneud llawer o wahanol fwydydd o wahanol ddiwylliannau i'r plant eu blasu. Rydw i am gynnwys y teuluoedd i gyd, gofyn iddynt anfon rhywbeth o'u diwylliant neu grefydd, neu ddod i mewn i'r lleoliad a dysgu'r plant sut i goginio pryd o fwyd, neu sut i wisgo Saree. Bydd y plant wrth eu bodd â hynny. 

Beth fyddai eich awgrymiadau ar gyfer cefnogi ymarfer gwrth-hiliaeth mewn lleoliad gofal plant?

  • Siaradwch â'r plant. Byddwch yn agored ac yn onest. Gall fod yn bwnc brawychus i'w addysgu ond mae mor bwysig.
  • Heriwch stereoteipiau negyddol a dewch o hyd i straeon cadarnhaol i'w rhannu.
  • Gwnewch hi'n hwyl i brofi diwylliannau eraill.
  • Byddwch yn agored i roi cynnig ar brofiadau newydd a dysgu pethau newydd. Cadwch feddwl agored.
  • Dysgwch gan eraill. Mae cymaint i'w ddysgu am ddiwylliannau gwahanol. Dychmygwch pe bai'r holl bobl yr un peth, pa mor ddiflas fyddai'r byd?

Gwybodaeth bellach

DARPL: Hyfforddiant gwrth-hiliaeth

Newyddion: Cynllun Gweithredu Cymru Wrth-hiliaeth

Blog PACEY: Cydraddoldeb, amrywiaeth a chynhwysiant

BlOG PACEY: Cydraddoldeb, amrywiaeth a chynhwysiant. Beth mae hyn yn ei olygu i mi

Blog PACEY: Siarad am hil yn y blynyddoedd cynnar

Sylw PACEY: Hyrwyddo amrywiaeth bositif

Mind: Hiliaeth ac iechyd meddwl

Blog post currently doesn't have any comments.
 Security code